ГОГО ИВАНОВСКИ и Зи ј
" 4 мир i i Mi ele
Poa
1948
ДРЖАВНО КНИГОИЗДАТЕЛСТВО HA МАКЕДОНИЈА .
СКОПЈЕ
КАТ: MAD. др 28, Кули |
> a
"ЈУ Градска библиотека
"рраќа Мчладиновци"-Скопје, PM
|
| Песни ОД мојот град
амини
НА ПОВАГАЊЕ ,
Пролет пука... Тешко рало
кесе влече... TEM гнет.
"Друг го јаде, моја мале,
нашиот бел, житен леб.
Друг си ширни двори сместил
во поробен татков крај,
па со нашта родна песна
луда радост в гради тај.
Не за вака. моја мале,
Дојдов јас на овој свет --
камен да е па ке стане
против ваков живот слеп!
Пушка таткова ке фатам,
пат ке газам широк, долг,
та кога јас пак се вратам —
ке поминам в село горд:
Прости мајко..- може негде
ке загинам уште млад --
знам, ке чекаш и ке тажиш
ка самотен кук ен праг.
Fi
Гора лист по лист ке мени
и ке Cee шепот тих,
денов друг ден ке смени --
орач нов ке видиш ти!
Ќе го гледаш ведор, срек ен,
в очите му птичји рој,
ке се сетиш и Ke речеш:
Toa, знам, е синст мој!
Пролет пука... тешко pano
не се влече... тежи гнет.
Збогум, збогум, моја. мале,
ceo мое — солнчоглед!
ЈА
SS
ПОВРАТОК :
Поминал синот три лути зими
в гора со пушка во рака,
Родина бранел и чесно име,
и Сетне дома се вратил.
Појадер, момче, OO снажен Чекор
мајка си на праг ја сретна,
срце му машко омекна B гради,
погледот Тврд му светна.
„Прости ми, мајко,--прошепна тихо - -
кога од дома јас тргнав,
дека ке одам, не сум ти рекол,
в борба со смена прва.
И дека в бојот каде што минам
сакам за сешто да платам,
и дека така јас ке се бијам,
што може не ке се вратам.“
Затрепка солза во суво око,
покрена мајката рака,
синот го гушна и тихо рече:
„Таков да бидеш сакам!“
ЕСЕНСКА "
оваа есен е голема есен,
пред мене огнен се про-тира пат,
јаремот ропски сосем се стеснил
на нашиот жилав и нажулен врат.
Итам јас сега со крв да ги решам
| болките стари од престарел век,
| јас да му вратам на врагот ни страшен
за сите есени мрачни по ред
|
Оваа есен е жестока есен,
кога се суди без милост и страв,
кога со шумна бунтовна песна
ден HOB ке почне во нашиот град...
и мртвите Тела по горскиот Срт,
да одиме другар -- да бидем први
!
||| На одмазда викат гробоите црни
| и в дружбата братска и в браската смр"!
Оваа есен е последна есен --- -
по неа иде пролетен зрак, -
| по неа Идат. таквиа песни,
| што не сме ги чуле во родниот кат!
8
РОДИНАТА “
Ке биде празник... Родината в тој ден
дел равен ке дели на сексму од нас;
ке праша за тебе -- ке речеме ние:
Таткееинс наша, тој не беше co нас!
&
Ке појдеш ти дома, a темнина ледна,
го градите Kako со нож да Te сече...
K’c излезеш надвор ти другар да бараш
HO никого нема кој збор да ти рече.
„Ке чуеш сал негде, во спомени внесен,
му расправа татко та. своето дете:
To] за гуша како се фатил со врагот —
а ги нема гордост во раце да сетиш.
Ке направиш чекор ке поиѓаш напред
ке посакаш радост, знај, уште да
видиш,
HO патст тве! пуст е без другар без
солНце
и пак дсма сирак и слеп Ке си идеш.
И тогај ке сетиш в град пламена желба,.--
ке копнееш страсно, ко паткик 3a вода
M првото нешто што в светов ке сакаш-
син добар да бидеш на земјата родна!
РАШЕЛА /
Cranyj, Рашела!.. Пред твоите порти
со лице на гробар стој сур пслицај,
пел пазува нож од светот тој сокрил --
Раџкјла, се ближи злослутнист крај!
Ти треба да платиш за твојата вера,
за името твое, за родот си свој,
собери си дреи, о, грешна Рашела,
те чека да тргнеш на пат часовој.
Ти плачеш... "и тежи, о, девојко млада
што нема да сетиш втор раскрилен ден,
што првото утро без срам ти го крадат
и целивот снен по образот бел.
Молчи, Рашела...! Зар не слушаш надвор
BO лулка кај пишти првенецот мил --
див стражар во лице му розово назрел
го плаши — комшијте да не чујат вик...
A по него одат расплакани мајкќи...
За прв пат е Toa во сокакот наш,
ке помине време над вашите маки,
Ho овој ден долго ке созре во нас:
10
ке помниме вечно: живеале луге
в улицата наша — на земниот кат,
како секој човек, ко сите нас други,
живеале луге во нашиот град.
Ти немој да молиш и трепнеш пред
прагот
и таму штом писне в миг куршумот врел,
с, Ниедна солза да не види врагот,
и в лице му осмев да замрзне нем!
Колоната оди.. Ти побрзај в Hea
да достасаш мајка и далечен род...
Колоната оди... о, збогум, Рашела --
ке помниме ние за патот твој долг...
. lЦРНЕЧКА ПРИСПИВНА ПЕСНА.
Подражание на Јрермонтов
Спи ми крепко, мил мој Џонсон,
сок сонувај лек,
пече солнце јужно-морско,
зрее памук мек.
Освен тебе, црнче мое,
немам никој друг,
ти слушај ме -- добро помни,
лули — лули -- лу.
IIc плантажи недогледни
тече ладна пот,
бел настојник крвно гледа
по црниот роб.
Татко ти бил добар човек,
не е сторил зло,
HO загинал, дете мое,
B електричен стол.
Сам ке сетиш -- има време,
штом ке дојде час
за одмазда ке се спремиш
ти за сите нас.
12
Se
Јас на борба ке те mMparTah
во далечен град --
спи ми, ангел мој ти златен,
лули — лули -- ла.
Борец да ми станеш верен
и по срце прав,
и од мистер Гарлан Џери
ти да немаш страв.
Ке ти дадам тебе совет,
мајчин совет свет:
не забравај да си човек
B широкиов свет:
и помни го в бојот страшен,
својот татко мил,
спи ми, ангел мој прекрасен,
лули — лули -- ли!
ЊУБОВ "
О, бескрајна срека в дождливиов час
се разлева в гради ми, другарко мила, --
TH He ми се чуди што срекет сум јас,
КИ штс солза под очи ми бистра се скрила:.
Ке прашај ме зошто jae тслку те сакам
il и Taka цврсто Te држам за рака,
|| " погледни:
if
врне благодетен дожд
| и утре ке роди земјата плодна,
ir ке покикне жито, ке узрее грозд,
| низ вадите ладна ке потече вода;
ке повее ветрец — ергенинот млад,
i ке залула класје низ поле,
со срдечна neciia во топлата град
млад селан ке жнее BO зори,
а момите јадер ке врозуат сноп
| и срце им в гради ке расне,
бел лебец ке крши работникот горд,
| и светов TC] чудно к"е го краси.
J
О, бескрајно сакам во OBaKaB час,
да Њубам, да. мубам јас другарко мила —
| ти не ми се чуди што срек"ен Сум јас.
што солза под Gun ми бистра се
скрила..!
|
4C. =. eS а Р На = we Еее НЕ Г КС...
/ некаде бела ке огрее зора ,
— И многу TBC] стихој ми идат Ha ум,са многу би имал за што да ти зборам.
Se, Zz |
оо, На утрина денес jac в мочопол Ger:
| до радосна песна ме сретна на врата,
бе, : и твојата Ленка со безгрижен смев¢ : Ke 4 OB, kK a TeOy, TO ја видов, кај калапи златен.
1
3 Be M0 лице и солнчев се радиграл зрак,
златна се, велат, нејзината рака,"ge, 4 вегите и се цврст оптегнат лак
Хо, ie, никстгаш Ленка не личела Taxa.
ј!
ј
Ce збори за неа и нејниот труд —
в работа била и пример и лика,
BO монопол рамен и" немало друг,
Весници в градот ја вадат на слика.
A навечер Kora син месечок млад,
свила на небо ке разлее мека,
цвркоти ce во еми
СО
| Hus. бр. $43 bi
Crp. „32 wu, 46 |
Ти доволен биди од нашиот род
в нашата земја Ha сегде е така,
и песните твои зрел дадоа плод --
"поздрави Топли јас тебе ти прак ам.
16
TPAKTOP "
Први мартовски деној...
Солние по лице sera,
широко кочанско поле,
ПО поле трактор бега,
На трактор момче младо
пее и -- весело Јазди,
под него земја родна
се кине в топли бразди.
| И татнеж одзив jaun
. над ниско планинскс село,
} пред село орач мачен
co темни брчки в чело.
Озгора ведро кебо,
пред него чудна пролет --
солнце по лице лега,
трактор в кочанско поле..!
11
ЖЕЛБА "
Ке поминам, лична Радо, девет сели,
мраз ке газам, ветер ке мо сече,
HO стасам ли в TBO]TO село-ке Те земам,
очи да ти Jby6amM сека вечер!
Ни дворови имам, Радо ниту ниви,
татко, мајка в земја спијат ладна,
на езеро, душо, пееред воли ширни,
срцето јас в дар ке ти го дадам!
Ке слушаш ти бран врз бран кај шепти,
земја ролна топло како збори,
па ке сетиш в срце тоа jac ШТО сетив -- ч
наши ке се тогај сите двори!
18
Е
уин
= feed
ПРОЛЕТНА »
Ке те чекам шТом ке дојде пролет,
штом родите од југ ке се вратат,
и подното замириса поле --
ке те чекам пред мојата врата.
Ти да дојдеш во облека нова,
нелубена -- стројна, белолика,
по очите да ти ги грее зора,
од градите пламен да ти блика.
Bo нежни си, топли, меки длансј
да донесеш прва китка цветои,
на YCTHMTe JAX од пролет рана,
во срцето Јубов спрема светов.
И застани ти таква крај мене,
како добар, чесен, верен другар --
ке завога зад покриви денот,
работни ке минат крај Hac луге.
A jac ке те прашам, добро мое,
CO трепетна, Неекриена ЈБУубов:
— дал чуветвуеш во нашата пролет
колку многу светов наш е убав!?
19